Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

Cieniowanie włosów od góry to cięcie, w którym fryzjer stopniowo skraca pasma w górnej części głowy. Powstają warstwy, które zdejmują z fryzury ciężar, unoszą włosy u nasady i dodają im ruchu. Poniżej wyjaśniamy, jak wygląda to cięcie, komu służy, a kiedy lepiej z nim uważać.
W tym artykule przeczytasz o:
Według Vogue Polska technika polega na stopniowym skracaniu pasm w górnej części głowy, dzięki czemu powstają subtelne warstwy. Ogólna zasada każdego cieniowania jest taka sama: włosy dzieli się na sekcje i skraca pod różnym kątem, tak aby pasma miały różną długość. Przy cieniowaniu od góry krótsze warstwy znajdują się wyżej, bliżej nasady.
Efekt, na który zwykle się liczy:
Fryzjerzy rozróżniają kilka technik, które dają odmienny efekt, choć wszystkie służą temu samemu celowi – odciążeniu fryzury. Jak wylicza Biotebal, do najczęściej stosowanych należą:
Fryzjer zwykle łączy kilka z tych technik w jednym cięciu, dobierając je do grubości włosów i celu, jaki ma osiągnąć klient.
Dawniej cieniowanie kojarzyło się głównie z degażówkami, czyli nożyczkami z ząbkami. Jak zauważa Booksy, dziś fryzjerzy zwykle pracują bardzo ostrymi nożyczkami i odpowiednią techniką cięcia, a niektórzy sięgają też po maszynkę, brzytwę lub chiński nóż. Wybór narzędzia zależy od grubości włosów i kształtu, jaki ma powstać. Omów go z fryzjerem przed strzyżeniem.
Najwięcej zyskują włosy gęste i grube. Warstwy rozkładają ich masę i zmniejszają ciężar, przez co fryzura przestaje być płaska przy głowie. Cięcie dobrze wygląda też na włosach prostych oraz na lokach i falach, bo warstwy pomagają podkreślić skręt.
Cienkie włosy również mogą zyskać objętość, ale tylko przy delikatnym cieniowaniu. Zbyt mocne odchudzenie pasm daje odwrotny efekt. Fryzura wygląda wtedy na rzadszą.
Cieniowanie od góry najlepiej prezentuje się na włosach średniej długości i długich, bo zostaje miejsce na wyraźne przejścia między warstwami. Sprawdza się w bobie, we fryzurach do obojczyków i do ramion, a także w połączeniu z grzywką, prostą lub asymetryczną.
| Rodzaj włosów | Na co uważać |
|---|---|
| Cienkie i rzadkie | Cieniowanie powinno być bardzo delikatne, z niewielką liczbą dłuższych warstw i mocniejszym obwodem fryzury. |
| Bardzo grube | Zbyt intensywne zdjęcie ciężaru może poszerzyć fryzurę zamiast ją wysmuklić. |
| Kręcone | Loki po wyschnięciu wyglądają inaczej niż mokre, dlatego fryzjer musi uwzględnić sprężystość skrętu. |
| Zniszczone, z rozdwojonymi końcami | Najpierw regeneracja, dopiero potem mocniejsze warstwy. |
| Elektryzujące się, niskoporowate | Cieniowanie nie jest dla nich zalecane. |
Wiele osób używa obu pojęć zamiennie, ale fryzjerzy często je rozróżniają. Jak wyjaśnia pracownia CutCut, cieniowaniem zwykle nazywa się tworzenie warstw, które zdejmują ciężar i zwiększają ruch. Stopniowanie może oznaczać płynne przechodzenie między długościami albo bardziej uporządkowaną gradację.
Domowe cieniowanie niesie ryzyko nierównego cięcia, dlatego najbezpieczniej ograniczyć je do delikatnej korekty. Popularna metoda opiera się na wysokim końskim ogonie:
Serwis Biotebal zaleca skracanie każdej partii o 1-2 centymetry, a poradnik Booksy mówi o cięciu o około centymetr przy każdym powtórzeniu. Chodzi o to samo: małe, ostrożne cięcia, które można powtórzyć, jeśli fryzura nadal jest za ciężka. Przy większych zmianach kształtu lepiej jednak umówić się do fryzjera.
Ułożenie zależy od rodzaju włosów:
Cieniowane pasma można nosić rozpuszczone, z podwiniętymi końcówkami, falami albo upięte w kok. W kucyku długie, wycieniowane włosy wyglądają na bardziej rozłożyste.
Warstwy odsłaniają końcówki. Dlatego trzeba o nie dbać i stosować kosmetyki, które zapobiegają ich rozdwajaniu. Przy stylizacji na gorąco przydaje się spray termoochronny, a do codziennej pielęgnacji lekkie serum lub pianka, które nie obciążają włosów. Mocne warstwy odrastają długo i wymagają kolejnych korekt kształtu, dlatego plan regularnych wizyt najlepiej ustalić z fryzjerem.
Najczęściej stosuje się cieniowanie na tępo, cieniowanie piórkowe, ząbkowanie, efilowanie, pikowanie i degażowanie. Różnią się kątem i sposobem prowadzenia nożyczek, a fryzjer zwykle łączy kilka z nich w jednym cięciu.
Może optycznie odmłodzić fryzurę, bo dodaje jej lekkości i ruchu. Jak zauważa serwis Hairstore, fryzura, która nie przylega płasko do głowy, łagodzi rysy twarzy. Sam zabieg nie wystarczy jednak bez dopasowania cięcia do struktury włosów.
Ostrożność jest potrzebna przy włosach cienkich i rzadkich, elektryzujących się i niskoporowatych, a także przy mocno zniszczonych z rozdwojonymi końcami. Te ostatnie najpierw warto zregenerować.
Cieniowanie to zwykle warstwy, które odciążają fryzurę i dodają jej ruchu. Stopniowanie oznacza płynne przejście między długościami albo uporządkowaną gradację.
Można je nosić rozpuszczone, z podwiniętymi końcówkami, z falami lub z grzywką. Przy suszeniu na okrągłej szczotce przednie pasma prowadzi się do środka albo od twarzy.
Źródła: