Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

„Gęsta krew” to potoczne określenie, a nie diagnoza. Lekarze mówią w takiej sytuacji o zwiększonej lepkości krwi, czyli stanie, w którym krew trudniej przepływa przez naczynia, zwłaszcza te najmniejsze. Najczęstszą, odwracalną przyczyną jest odwodnienie. Rzadziej za zagęszczeniem krwi stoją choroby szpiku lub nadmiar białek w osoczu. Poniżej wyjaśniamy, co oznacza to pojęcie, jakie objawy mogą mu towarzyszyć, jakie badania zleca lekarz i dlaczego nie da się „rozrzedzić” krwi dietą.
W tym artykule przeczytasz o:
Zwiększona lepkość krwi to stan, w którym rośnie tarcie między warstwami płynącej krwi. Ma to największe znaczenie w mikrokrążeniu, czyli w drobnych naczyniach. Skutkiem może być gorsze ukrwienie tkanek i narządów oraz większe ryzyko tworzenia się zakrzepów (Medycyna Praktyczna).
Lepkość krwi zależy przede wszystkim od trzech czynników:
Potocznie „gęstą krwią” nazywa się też nadkrzepliwość, czyli trombofilię. To jednak inne zjawisko. Trombofilia jest wrodzoną lub nabytą predyspozycją do żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, a jej postać wrodzona dotyczy około 8% populacji. Większość stanów nadkrzepliwości nie daje charakterystycznych objawów (Diagnostyka). Zwiększona lepkość wynika natomiast z nadmiaru krwinek lub białek w osoczu. Najczęstszą pojedynczą przyczyną trombofilii wrodzonej jest mutacja czynnika V Leiden – dotyczy ona średnio około 5% populacji ogólnej, w zależności od badanej grupy od 3 do 7% (Medycyna Praktyczna).
Odwodnienie to jedna z najczęstszych przyczyn „gęstej krwi”. Pojawia się przy utracie płynów, na przykład z powodu biegunki, wymiotów, gorączki, intensywnego pocenia się podczas wysiłku w upale albo gdy pijemy za mało. Jest to stan odwracalny. Zmniejsza się wtedy objętość osocza, więc krew jest gęstsza względnie, a nie dlatego, że przybyło w niej krwinek.
Nadkrwistość może być pierwotna, jak w czerwienicy prawdziwej, czyli chorobie nowotworowej szpiku. Może też być wtórna i stanowić reakcję organizmu na przewlekłe niedotlenienie, na przykład u palaczy lub osób z chorobami płuc. Hematokryt mogą podnosić również niektóre leki i hormony: sterydy anaboliczne, doustne środki antykoncepcyjne i erytropoetyna.
Najpoważniejszą postacią jest zespół nadlepkości. To stan zagrożenia życia, który występuje najczęściej w makroglobulinemii Waldenströma i szpiczaku plazmocytowym.
Zwiększona lepkość krwi często nie powoduje charakterystycznych objawów. Jeśli się pojawiają, zwykle są niespecyficzne i mogą mieć wiele innych przyczyn:
W cięższych przypadkach mogą wystąpić objawy sercowo-płucne, takie jak duszność czy niewydolność serca, a nawet zawał, udar lub uszkodzenie nerek.
Na zakrzepicę żył głębokich mogą wskazywać ból łydki przy chodzeniu i ucisku, obrzęk łydki lub całej nogi oraz ocieplenie kończyny. Nagła duszność, której może towarzyszyć ból w klatce piersiowej i kaszel, bywa objawem zatorowości płucnej. Takie dolegliwości wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem lub wezwania pomocy.
Nie istnieje jedno badanie, które samo potwierdzi rozpoznanie. Lepkości krwi zwykle się nie mierzy – lekarz ocenia ją pośrednio na podstawie innych wyników:
| Badanie | Co pokazuje |
|---|---|
| Morfologia krwi z rozmazem | hematokryt, stężenie hemoglobiny, liczbę krwinek czerwonych, białych i płytek |
| Koagulogram (PT, INR, APTT, fibrynogen) | zdolność krwi do krzepnięcia |
| Proteinogram (elektroforeza białek surowicy) | nieprawidłowe białka osocza, na przykład przy paraproteinemiach |
| OB i CRP | stan zapalny |
| Erytropoetyna (EPO) | pomaga odróżnić czerwienicę prawdziwą (niska EPO) od wtórnej (wysoka EPO) |
| Lepkość osocza | badanie specjalistyczne, niedostępne powszechnie i niewykonywane rutynowo |
Punktem wyjścia jest zwykle morfologia z hematokrytem. O dalszych badaniach decyduje lekarz na podstawie wyników i objawów (ALAB laboratoria).
Zwiększona lepkość krwi jest objawem, a nie osobną chorobą, dlatego leczy się jej przyczynę:
Leki przeciwpłytkowe stosuje się tylko w wybranych przypadkach i wyłącznie z zalecenia lekarza.
Według Medycyny Praktycznej nie ma ziół ani witamin, które obniżają lepkość krwi, i nie istnieje dieta „rozrzedzająca krew”. Osoby ze skłonnością do nadkrwistości nie powinny też przyjmować suplementów żelaza bez konsultacji z lekarzem. Do codziennych nawyków, które sprzyjają prawidłowemu krążeniu, należą:
Zasadniczo nie. Gdy krew słabo leci podczas pobrania, najczęstszymi przyczynami są odwodnienie, stres, skurcz naczyń z powodu niskiej temperatury lub budowa żył.
Tak, u osoby odwodnionej, ale poza tym zdrowej. Utrata płynów zmniejsza objętość osocza, co względnie podnosi hematokryt i lepkość. Woda nie zastąpi jednak leczenia, gdy przyczyną jest choroba.
Odwodnienie może przejściowo podnieść ciśnienie tętnicze. W czerwienicy prawdziwej, w której krwinek czerwonych jest za dużo, może rozwinąć się nadciśnienie.
Nie. To objaw, który może też przejściowo wystąpić u zdrowych osób, na przykład przy znacznym odwodnieniu. Czasem jednak towarzyszy nowotworom układu krwiotwórczego, dlatego utrzymujące się nieprawidłowe wyniki wymagają wyjaśnienia.
Samodzielnie, dietą czy ziołami – nie da się. Medycyna Praktyczna wprost wskazuje, że skutecznych domowych sposobów na obniżenie lepkości krwi nie ma. Gdy przyczyną jest odwodnienie, pomaga uzupełnienie płynów. Gdy przyczyną są choroby krwi lub osocza, potrzebne jest leczenie przyczynowe: flebotomia przy nadmiarze krwinek czerwonych albo plazmafereza przy nadmiarze białek, zawsze pod nadzorem lekarza.
Rośnie tarcie między warstwami krwi, co pogarsza ukrwienie drobnych naczyń i zwiększa ryzyko zakrzepów. W łagodniejszych przypadkach pojawiają się bóle i zawroty głowy, zmęczenie lub szum w uszach. W cięższych – duszność, niewydolność serca, a nawet zawał, udar czy uszkodzenie nerek.
Diety, która rozrzedza krew, nie ma – potwierdza to Medycyna Praktyczna. Jedynym potwierdzonym działaniem jest odpowiednie nawodnienie: Światowa Organizacja Zdrowia zaleca około 30 ml wody na kilogram masy ciała dziennie. Suplementów żelaza przy skłonności do nadkrwistości nie należy przyjmować bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Jeśli masz niepokojące objawy lub nieprawidłowe wyniki badań, skontaktuj się ze specjalistą.
Źródła: