Enter your email address below and subscribe to our newsletter

Gramofon jako źródło dźwięku – przewodnik

Share your love

Gramofon odczytuje dźwięk zapisany mechanicznie w spiralnym rowku płyty. Igła drga, wkładka zamienia te drgania na bardzo słaby sygnał elektryczny, a dalej trzeba go wzmocnić i skorygować, zanim trafi do głośników. Od tego, jak zbudowany jest gramofon i jak go podłączysz, zależy, czy będzie dobrym źródłem dźwięku w domowym systemie.

Zasada działania gramofonu krok po kroku

Zasada odczytu pochodzi jeszcze z fonografu. W prototypie Thomasa Edisona z 1877 roku drgania igły bezpośrednio poruszały membraną. Emil Berliner zbudował pierwszy gramofon w 1887 roku i w miejsce walców zastosował płyty. We współczesnych urządzeniach przebieg jest taki:

  1. Talerz obraca płytę ze stałą prędkością: 33⅓ obr./min (płyty długogrające) lub 45 obr./min (single), a w starszych płytach szelakowych 78 obr./min.
  2. Igła prowadzona w rowku jest wprawiana w ruch przez jego nierówności. Ich kształt odpowiada zapisanemu sygnałowi akustycznemu.
  3. Wkładka gramofonowa zamienia drgania igły na sygnał elektryczny.
  4. Przedwzmacniacz gramofonowy podnosi ten sygnał do poziomu liniowego i wprowadza korekcję RIAA.
  5. Wzmacniacz napędza głośniki.

Dopuszczalna odchyłka prędkości obrotowej to ±0,2%, a w gramofonach hi-fi ±0,15%. Wiele modeli ma stroboskop, czyli paski na obwodzie talerza podświetlane lampką, który pozwala ocenić, czy obroty są prawidłowe.

Historia gramofonu w datach

Zasada odczytu dźwięku z rowka ma już blisko 150 lat. Sam gramofon przeszedł w tym czasie kilka wyraźnych przełomów. Po fonografie Edisona z 1877 roku i pierwszym gramofonie Berlinera z 1887 roku sprawy potoczyły się szybko. W 1892 roku Berliner rozpoczął już regularną produkcję płyt dyskowych i gramofonów. Trzy lata później, w 1895 roku, zastąpił twardą gumę mieszanką szelakową – tak powstały płyty szelakowe, odtwarzane z prędkością 78 obr./min, które przez pół wieku były rynkowym standardem.

Kolejny przełom nastąpił dopiero po drugiej wojnie światowej. 21 czerwca 1948 roku wytwórnia Columbia Records zaprezentowała płytę długogrającą (LP) na konferencji prasowej w nowojorskim hotelu Waldorf-Astoria, w formatach 10 i 12 cali. W 1957 roku na rynku pojawiły się pierwsze komercyjne nagrania stereo – jako pierwsza wydała je wytwórnia Audio Fidelity.

Rok 1972 przyniósł dwie konstrukcje, które do dziś wyznaczają standardy w gramofonach hi-fi. Jedna to brytyjski Linn Sondek LP12 z zawieszoną podstawą (sub-chassis), druga – Technics SL-1200 z napędem bezpośrednim (direct-drive), ograniczającym drgania i zniekształcenia prędkości. Znaczenie gramofonów jako głównego źródła muzyki domowej zaczęło słabnąć dopiero w 1982 roku, gdy na rynek trafiła płyta kompaktowa (CD).

Budowa gramofonu – elementy, które wpływają na brzmienie

Gramofon składa się z dwóch podstawowych części: mechanizmu napędowego z talerzem oraz ramienia z wkładką. To ramię z wkładką jest najważniejszym elementem toru dźwięku.

Wkładka i igła

Wkładka utrzymuje igłę i zamienia jej ruch na sygnał. Najstarsze igły były stalowe, później szafirowe, a te wyparły igły diamentowe. Poza szlifem okrągłym spotyka się m.in. szlif eliptyczny i Shibata. Rodzaj wkładki decyduje o tym, jakiego przedwzmacniacza potrzebujesz:

Typ wkładki Napięcie wyjściowe Czego wymaga Wymiana igły
MM (ruchomy magnes) ok. 2-8 mV przedwzmacniacz MM z korekcją RIAA łatwa, samodzielna
MC (ruchoma cewka) ok. 0,1-2 mV przedwzmacniacz MC z korekcją RIAA u producenta
Piezoelektryczna (ceramiczna) – montowana w tanich gramofonach, wymaga większego nacisku –

Ramię

Zadaniem ramienia jest takie prowadzenie igły, by w rowku nie powstawało nadmierne tarcie, które zużywa płytę i zakłóca sygnał. Ramiona bywają proste, w kształcie litery J lub S, a najrzadsze są tangencjalne, prowadzące igłę tak samo jak rylec nacinający płytę. W ramionach innych niż tangencjalne kąt między osią wkładki a styczną do rowka nie powinien nigdzie przekraczać 2°.

Napęd i talerz

Mechanizm napędowy ma obracać talerz bez wstrząsów i drgań. Najczęściej spotkasz dwa rozwiązania:

  • napęd paskowy – silnik przenosi ruch na talerz przez elastyczny pasek, który z czasem się zużywa i wymaga wymiany,
  • napęd bezpośredni – talerz jest napędzany bezpośrednio przez silnik sterowany elektronicznie.

Istnieją też napędy cierne (z przekładnią rolkową), liniowe i hybrydowe. Ciężki talerz ma dużą bezwładność, co dodatkowo stabilizuje obroty. Z tego samego powodu obudowy gramofonów wykonuje się z materiałów o dużej masie, a całość stawia na wibroizolatorach.

Gramofon manualny czy automatyczny

W gramofonie manualnym sam unosisz ramię i opuszczasz je nad płytą. Gramofon automatyczny wykonuje większość tych czynności za słuchacza: ramię samo ustawia się na początku płyty i wraca na podpórkę po jej zakończeniu. Przykładem jest Audio-Technica AT-LP60XBT, którą obsługuje się przyciskami na przednim panelu.

Wybór zależy od tego, czy wolisz wygodę, czy pełną kontrolę nad ramieniem. Przed zakupem sprawdź też:

  • czy gramofon ma wbudowany przedwzmacniacz i czy da się go wyłączyć (przełącznik PHONO/LINE),
  • jakie prędkości obsługuje (33⅓ i 45 obr./min to podstawa, niektóre modele odtwarzają też 78 obr./min),
  • jaki typ wkładki jest zamontowany i czy igłę da się łatwo wymienić,
  • czy ramię ma regulację nacisku igły i antyskatingu,
  • jakie ma wyjścia: analogowe, USB, Bluetooth.

Podłączenie gramofonu do systemu audio

Sygnał z wkładki ma bardzo niskie napięcie, dlatego gramofonu nie podłączysz do zwykłego wejścia liniowego bez przedwzmacniacza. Przedwzmacniacz podnosi sygnał do poziomu liniowego i stosuje korekcję RIAA, która przywraca właściwe brzmienie nagrania.

Możliwe konfiguracje:

  • wzmacniacz z wejściem PHONO – gramofon bez przedwzmacniacza (lub z przełącznikiem ustawionym na PHONO) podłączasz do tego wejścia; wejście musi pasować do typu wkładki (MM lub MC),
  • wzmacniacz bez wejścia PHONO lub kolumny aktywne – potrzebny jest przedwzmacniacz zewnętrzny albo wbudowany w gramofon, przełączony na LINE,
  • komputer – modele z wyjściem USB, np. AT-LP120XUSB, łączą się bezpośrednio z komputerem, co pozwala przegrać płyty do plików cyfrowych, choćby w darmowym programie Audacity,
  • bezprzewodowo – gramofony z Bluetooth, np. AT-LP60XBT, przesyłają dźwięk do zgodnych głośników i słuchawek.

Przewody między wkładką a przedwzmacniaczem powinny być możliwie krótkie i dobrej jakości, bo przenoszą sygnał o bardzo niskim poziomie.

Ustawienie i konserwacja dla lepszego dźwięku

Po podłączeniu najwięcej zyskasz na prawidłowym ustawieniu ramienia i dbaniu o płyty.

  • Nacisk igły – współczesne ramiona z wkładkami magnetycznymi pracują z naciskiem rzędu 1 grama. Zbyt duży nacisk przyspiesza zużycie płyt. Regulację nacisku ustawia się pod konkretną wkładkę.
  • Antyskating – wygięcie ramienia i tarcie igły wytwarzają siłę ściągającą igłę do środka płyty. Powoduje ona zniekształcenia i może skończyć się poślizgiem ramienia. Mechanizm antyskatingu ją kompensuje; w AT-LP120XUSB reguluje się go w zakresie 0-4 g.
  • Ustawienie wkładki – wkładkę przesuwa się w uchwycie przód-tył i obraca, by zminimalizować błąd kąta. Służą do tego wzorniki do regulacji wkładki.
  • Czyszczenie – płytę warto przetrzeć antystatyczną szczoteczką przed każdym odsłuchem, igłę regularnie czyścić i wymieniać, gdy się zużyje, a pokrywę zamykać podczas odsłuchu lub po nim.
  • Stabilne podłoże – gramofon jest wrażliwy na drgania z otoczenia, dlatego stawia się go na wibroizolatorach, a samą płytę się dociąża.

Najczęściej zadawane pytania

Czy gramofon działa bez głośników?

Współczesny gramofon elektryczny sam nie wydaje głośnego dźwięku. Wkładka wytwarza sygnał elektryczny, który trzeba wzmocnić i przekazać do głośników lub słuchawek, przewodowo albo przez Bluetooth, jeśli model to obsługuje. Bez wzmacniacza dźwięk wydawały jedynie dawne gramofony mechaniczne, w których drgania igły trafiały do membrany i tuby.

Co jest potrzebne do słuchania winyli?

Potrzebujesz gramofonu z wkładką, przedwzmacniacza gramofonowego (osobnego, wbudowanego w gramofon lub we wzmacniacz jako wejście PHONO), wzmacniacza i głośników. Kolumny aktywne mają wzmacniacz wbudowany, ale nadal wymagają sygnału o poziomie liniowym.

Jak działa płyta winylowa?

Płyta ma jeden spiralny rowek, którego nierówności są zapisem dźwięku. Winylowe płyty długogrające odtwarza się z prędkością 33⅓ obr./min, single z prędkością 45 obr./min.

Jak korzystać z gramofonu?

Połóż płytę na talerzu, wybierz prędkość (33⅓ lub 45 obr./min) zgodną z płytą, a następnie opuść ramię nad początkiem płyty albo, w modelu automatycznym, naciśnij przycisk startu.

Czy do gramofonu potrzebny jest wzmacniacz?

Tak. Sygnał z wkładki gramofonowej ma zbyt niski poziom, by bezpośrednio zasilić głośniki, dlatego zawsze potrzebny jest wzmacniacz (lub kolumny aktywne z wbudowanym wzmacniaczem). Po drodze musi też stanąć przedwzmacniacz z korekcją RIAA – osobny, wbudowany w gramofon albo we wzmacniacz jako wejście PHONO.

Źródła:

Podziel się swoją opinią