Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

Nastolatek oznajmia, że chce grać na gitarze klasycznej. Dobry moment, żeby to zapowiedziane zaangażowanie zamienić w konkretny zakup, zamiast zgadywać na chybił trafił. Liczą się cztery rzeczy: budowa i materiały instrumentu, rozmiar dopasowany do wzrostu, realny budżet i sposób sprawdzenia gitary, zanim padnie decyzja o zakupie.
W tym artykule przeczytasz o:
Gitarę klasyczną, z nylonowymi strunami, poleca się początkującym najczęściej. Nylonowe struny mniej obciążają opuszki palców niż metalowe, a szerszy gryf ułatwia wydobywanie czystych dźwięków na pierwszych lekcjach. To właśnie dlatego klasyczna bywa wskazywana jako najłatwiejsza do nauki na sam początek – zwłaszcza gdy nastolatek jeszcze nie wie, w jakim stylu będzie grał i nie ma sprecyzowanych muzycznych fascynacji.
Gitara akustyczna gra inaczej. Ma metalowe struny, które przy nauce akordów wymagają większego docisku palców, za to brzmi głośniej i bardziej metalicznie niż klasyczna – dobrze sprawdza się w folku, country czy popie.
Gitara elektryczna to osobna historia, bo bez wzmacniacza się nie obejdzie. W zamian ma cieńszy gryf i niżej ustawione struny, więc dla części początkujących palców jest wygodniejsza w grze. To naturalny kierunek, jeśli nastolatka ciągnie do rocka, bluesa albo metalu – ale trzeba doliczyć koszt sprzętu. Modele dla początkujących, np. Squier Sonic Stratocaster czy Squier Sonic Telecaster, kosztują około 899 zł, a Ibanez GRX40 oraz GRGM21 w rozmiarze 3/4 mieszczą się w widełkach 961-1049 zł. Kompletny zestaw startowy – gitara, wzmacniacz, kabel i tuner – to już wydatek rzędu 1500-2200 zł.
W rekomendacjach dla początkujących, niezależnie od typu gitary, regularnie wracają te same marki:
Jednej dobrej odpowiedzi tu nie ma. Liczy się to, w jakiej muzyce nastolatek się odnajduje – ale jeśli te preferencje jeszcze się nie wykrystalizowały, gitara klasyczna zwykle jest najbezpieczniejszym i najłatwiejszym startem.
Płytę wierzchnią (top), która najbardziej wpływa na brzmienie, wykonuje się ze świerku albo z cedru. To dwa najpopularniejsze wybory, o wyraźnie różnym charakterze dźwięku. Świerkowa płyta daje jaśniejsze, bardziej klarowne brzmienie z lepszą separacją poszczególnych dźwięków. Cedrowa brzmi cieplej i ciemniej, a pełnię tonu osiąga szybciej, bez długiego “grania się” instrumentu.
Tył i boki gitary klasycznej często wykonuje się z mahoniu lub palisandru – drewna uznawanego za bardziej dźwięczne niż tańsze gatunki stosowane w najtańszych modelach. Drewno lite generalnie brzmi lepiej niż laminowane, więc warto szukać gitary z litym topem, nawet jeśli boki i tył są laminowane – to on odpowiada za brzmienie w większym stopniu.
Kolejny parametr to menzura, czyli długość mierzonej części struny między siodełkiem a progiem zerowym mostka. Dla pełnowymiarowej gitary klasycznej 4/4 standardem jest menzura 650 mm. W mniejszych rozmiarach jest ona odpowiednio krótsza – krótsza menzura oznacza mniejsze napięcie strun i mniejsze odstępy między progami, co bywa wygodniejsze dla mniejszej dłoni. Krótszej menzury nie należy jednak mylić z mniejszym korpusem gitary – to dwa niezależne od siebie parametry.
Rozmiar instrumentu wpływa na komfort gry bardziej niż marka czy cena. Producenci oznaczają go ułamkami: 1/4, 1/2, 3/4, 7/8 i 4/4, czyli rozmiar pełnowymiarowy.
| Rozmiar gitary | Orientacyjny wzrost |
|---|---|
| 1/4 | 100-115 cm |
| 1/2 | 115-135 cm |
| 3/4 | 135-150 cm |
| 7/8 | 150-160 cm |
| 4/4 (pełnowymiarowa) | powyżej 160 cm |
Wraz z rozmiarem zmienia się też menzura i szerokość gryfu przy siodełku. W konkretnych modelach gitar klasycznych 3/4 menzura wynosi zwykle około 580 mm, a siodełko ma szerokość około 48 mm – w pełnowymiarowej 4/4 to odpowiednio 650 mm i około 52 mm.
Większość nastolatków powyżej 13 roku życia, przy wzroście od 160 cm w górę, gra już na gitarze 4/4 – dokładnie takiej samej, na jakiej grają dorośli. Dla niższych lepszym wyborem będzie 7/8 albo 3/4. Mniejszy instrument po prostu łatwiej się trzyma i nie zniechęca do ćwiczenia już w pierwszym tygodniu.
Najtańsze modele gitar klasycznych można znaleźć już od około 200 zł, ale w tym segmencie trzeba liczyć się z gorszą jakością wykonania i mniej stabilnym strojeniem. Sensowna gitara klasyczna dla początkującego, która nie zniechęci do gry już po miesiącu, to zwykle wydatek rzędu 500-700 zł. Modele z litym drewnem (a nie wyłącznie laminowanym) pojawiają się dopiero w wyższych przedziałach cenowych.
Zamiast kierować się wyłącznie marką, warto porównać konkretne parametry techniczne. Poniżej dwa przykładowe modele znanego producenta, dostępne zarówno w rozmiarze pełnowymiarowym, jak i 3/4 dla mniejszych dłoni:
| Model | Rozmiar | Menzura | Płyta wierzchnia | Boki i tył | Szerokość siodełka |
|---|---|---|---|---|---|
| Yamaha C40 III | 4/4 | 650 mm | świerk | meranti | 52 mm |
| Yamaha CS40 II | 3/4 | 580 mm | świerk | meranti | 48 mm |
To modele z niższej i średniej półki cenowej, regularnie polecane jako pierwsza gitara klasyczna. Sama nazwa producenta znaczy jednak mniej niż wygodny gryf, stabilne strojenie i możliwość przetestowania konkretnego egzemplarza przed zakupem – to ważniejsze niż model wypisany na etykietce.
Zakupy online są wygodne. Przetestowanie gitary na miejscu, w sklepie, wciąż oszczędza więcej rozczarowań. Warto przejść przez kilka prostych kroków.
Jeżeli sam nie grasz, weź ze sobą kogoś, kto gra, albo poproś sprzedawcę o pomoc w ocenie instrumentu. Druga para uszu i rąk potrafi wychwycić więcej niż pięć minut samodzielnego szarpania za struny.
Sama gitara to nie wszystko. Stroik jest praktycznie obowiązkowy – pozwala szybko sprawdzić i poprawić nastrojenie przed każdą sesją ćwiczeń. Statyw albo pokrowiec chroni instrument, gdy nie jest używany, a pasek przyda się do grania na stojąco.
Osobną kategorią są kostki gitarowe, których dobór wpływa na brzmienie i komfort gry – więcej na ten temat znajdziesz w artykule Kostki gitarowe: co warto o nich wiedzieć?. Do zestawu dobrze dołożyć też komplet zapasowych strun, bo prędzej czy później trzeba je będzie wymienić.
Dla początkującego dziecka najczęściej poleca się gitarę klasyczną z nylonowymi strunami – są łagodniejsze dla palców niż struny metalowe, a szerszy gryf ułatwia pierwsze akordy. Rozmiar trzeba dobrać do wzrostu, korzystając z tabeli rozmiarów 1/4-4/4 powyżej.
To zależy od wzrostu, nie samego wieku. Przy 150-160 cm zwykle sprawdza się rozmiar 7/8, a od 160 cm wzrostu można już sięgnąć po pełnowymiarową 4/4.
Orientacyjnie: 100-115 cm to rozmiar 1/4, 115-135 cm – 1/2, 135-150 cm – 3/4, 150-160 cm – 7/8, a powyżej 160 cm – pełnowymiarowa 4/4.
Rozmiar 4/4 to standardowa, pełnowymiarowa gitara, z menzurą 650 mm. Jest przeznaczona dla dorosłych oraz dla nastolatków powyżej 13 roku życia, których wzrost przekracza 160 cm.
Gitara w rozmiarze 3/4 jest dobrana do wzrostu 135-150 cm i ma menzurę krótszą niż pełnowymiarowa – zwykle około 580 mm.
Jeszcze do niedawna zalecano rozpoczęcie nauki gry na gitarze około 9 roku życia. Nowsze podejście przesuwa ten moment wcześniej, na około 6-7 rok życia, a w indywidualnych przypadkach nawet trochę wcześniej – dzieci w tym wieku mają lepszą pamięć do dźwięków i liczb, co ułatwia pierwsze lekcje. To jednak orientacyjny punkt odniesienia, nie sztywna reguła – nastolatek zaczynający później równie dobrze może szybko robić postępy.
Najczęściej wskazuje się gitarę klasyczną, właśnie ze względu na nylonowe struny – są miększe i mniej obciążają opuszki palców niż struny metalowe w gitarze akustycznej czy elektrycznej. To jeden z powodów, dla których tak często pojawia się w rekomendacjach dla osób, które dopiero zaczynają.
Zakup pierwszej gitary klasycznej łatwiej rozłożyć na kroki: najpierw materiały i menzura, potem rozmiar dopasowany do wzrostu, budżet i na końcu test przed zakupem. Instrument dobrany w ten sposób szybciej staje się narzędziem do codziennej nauki, a nie sprzętem odłożonym po miesiącu do szafy.
Źródła: