Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

Wiwisekcja to zabieg operacyjny wykonywany na żywym zwierzęciu w celach naukowych lub doświadczalnych. Słowo ma też drugie, przenośne znaczenie: bardzo dokładną analizę czegoś, na przykład czyjejś osobowości. Poniżej wyjaśniamy oba znaczenia, pochodzenie wyrazu, jego historię oraz to, jak dziś prawo Unii Europejskiej reguluje doświadczenia na zwierzętach.
W tym artykule przeczytasz o:
Słownik języka polskiego PWN podaje dwie definicje hasła. Pierwsza to „zabieg operacyjny dokonywany na żywym zwierzęciu w celach naukowych lub doświadczalnych”. Druga to „bardzo dokładna analiza czegoś”. Podobnie ujmuje to słownik SJP.pl, który jako drugie znaczenie wskazuje „szczegółowa analiza czyjejś osobowości; krytyka”. Pełne definicje można sprawdzić w Słowniku języka polskiego PWN.
Nazwa pochodzi z łaciny i łączy dwa słowa:
Dosłownie wiwisekcja to więc „cięcie żywego”. Łaciński rdzeń tłumaczy, skąd biorą się pisownie typu „vivisekcja” czy angielskie vivisection. W słownikach języka polskiego hasło występuje w formie wiwisekcja, a SJP.pl notuje je jako słowo dopuszczalne w grach słownych.
W znaczeniu przenośnym słowo nie ma nic wspólnego z laboratorium. Przykładem jest „wiwisekcja czyjejś osobowości”, czyli jej gruntowne, szczegółowe analizowanie. Portal Polszczyzna.pl przytacza taki przykład z książki Juliana Kornhausera i Adama Zagajewskiego „Świat nieprzedstawiony”, gdzie pada określenie „narcystyczna wiwisekcja duszy”.
| Znaczenie | Czego dotyczy | Przykład użycia |
|---|---|---|
| Dosłowne | Zabieg operacyjny na żywym zwierzęciu w celach naukowych lub doświadczalnych | protesty przeciwko wiwisekcji |
| Przenośne | Bardzo dokładna analiza czegoś, np. czyjejś osobowości; także krytyka | wiwisekcja czyjejś osobowości |
Tego samego tytułu użyto w kulturze. „Wiwisekcja” to polski tytuł powieści Patricka White’a The Vivisector w przekładzie Marii Skibniewskiej, opisywanej jako studium życia artysty malarza. Tak nazywa się też album Kazika i Kwartetu ProForma.
W znaczeniu przenośnym jako wyrazy bliskoznaczne podaje się:
Wyrazy pokrewne to wiwisekcyjny i wiwisekcyjność.
Zabiegi na żywych ludziach przeprowadzano już w starożytności. W hellenistycznym Egipcie Ptolemeuszy władcy pozwalali nadwornym medykom, takim jak Herofilos i Erasistratos, na sekcje zwłok, a także wiwisekcje na skazańcach i niewolnikach. Dzięki temu lekarze w Aleksandrii zdobyli jak na tamte czasy zaawansowaną wiedzę anatomiczną. Po pożarze Biblioteki Aleksandryjskiej i upadku państw hellenistycznych wiedza ta poszła w zapomnienie, a na szerszą skalę zainteresowano się tymi zagadnieniami dopiero w XIX wieku.
W XX wieku eksperymenty na ludziach prowadziła japońska jednostka 731. Była to jednostka Cesarskiej Armii Japonii zajmująca się bronią biologiczną i chemiczną, która przeprowadzała śmiertelne doświadczenia na ludziach w latach 1937-1945.
Operacje na zwierzętach bez znieczulenia były kiedyś powszechne. Znanym przykładem z XIX wieku jest francuski uczony Claude Bernard (1813-1878). Wykorzystywał wiwisekcję w badaniach, m.in. wykazał, że soki trzustki odgrywają ważną rolę w trawieniu, i odkrył glikogenotwórczą funkcję wątroby. Jego metody budziły sprzeciw nawet w rodzinie: żona i córki Bernarda były nimi zniesmaczone, a po oficjalnej separacji w 1869 roku żona zaczęła aktywnie działać przeciwko wiwisekcji.
Pod koniec XIX wieku rozwinął się ruch antywiwisekcyjny. Przykładowe wydarzenia z Wielkiej Brytanii:
Według Encyclopaedia Britannica ruch antywiwisekcyjny z końca XIX wieku z czasem objął walkę z każdym okrucieństwem wobec zwierząt, a później dał początek ruchowi praw zwierząt.
Wiwisekcja jest przedmiotem protestów obrońców praw zwierząt. Wskazują oni na różnice między gatunkami i postulują zastąpienie doświadczeń metodami alternatywnymi, na przykład badaniami na tkankach czy symulacjami komputerowymi. Samo słowo bywa używane jako pejoratywne określenie wszystkich eksperymentów na żywych zwierzętach, głównie przez organizacje, które się im sprzeciwiają. Praktykujący naukowcy rzadko się nim posługują.
Przykładem stanowiska przeciwników jest europejska inicjatywa STOP VIVISECTION. Organizacja definiuje wiwisekcję szerzej niż słowniki, jako wykorzystywanie żywych zwierząt w badaniach naukowych i testach, a samą praktykę uznaje za nieetyczną i zawodną w odniesieniu do ludzi.
Obecnie w Unii Europejskiej obowiązuje dyrektywa 2010/63/UE dotycząca zwierząt wykorzystywanych w nauce. Najważniejsze informacje o niej:
Podstawą dyrektywy jest zasada 3R:
| Zasada | Na czym polega |
|---|---|
| Zastąpienie (replacement) | stosowanie metod i podejść, które nie wymagają żywych zwierząt |
| Ograniczenie (reduction) | osiągnięcie tego samego celu przy użyciu mniejszej liczby zwierząt |
| Udoskonalenie (refinement) | takie zmiany procedur, które zmniejszają cierpienie zwierzęcia i poprawiają jego dobrostan |
Państwa członkowskie muszą też powołać krajowe komitety doradzające właściwym organom i zespołom do spraw dobrostanu zwierząt. W Polsce działa Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach.
W znaczeniu dosłownym to zabieg operacyjny na żywym zwierzęciu w celach naukowych lub doświadczalnych. W znaczeniu przenośnym to bardzo dokładna analiza czegoś, na przykład czyjejś osobowości.
To zabieg na żywym człowieku. W starożytnej Aleksandrii medycy przeprowadzali wiwisekcje na skazańcach i niewolnikach, a w XX wieku śmiertelne eksperymenty na ludziach prowadziła japońska jednostka 731.
W znaczeniu przenośnym bliskoznaczne są słowa analiza, rozbiór i penetracja.
Potocznie tak nazywa się bardzo szczegółową analizę kogoś lub czegoś, np. czyjejś osobowości. Słownik SJP.pl wskazuje w tym znaczeniu także krytykę.
Źródła: